mcp-jarvis1net

Serwer Model Context Protocol (transport stdio, Node.js / TypeScript): narzędzia plików (fs_*), ograniczony shell diagnostyczny oraz Microsoft Graph (token przekazywany przez hosta — brak bazy danych i klucza API serwera w tym projekcie).

Rola w stosie

• Pełny stack z agentem jarvis1net + Docker: katalog nadrzędny jarvis-stack — zob. tam README. W obrazie MCP buduje się do /opt/mcp-jarvis1net.
• Tylko ten serwer + własny agent / własny host MCP (Claude Desktop, Cursor, inny klient stdio): sekcja poniżej.

Własny agent: podpięcie tego serwera (stdio)

Transport to tylko stdio (jeden proces node — host uruchamia go i przekazuje stdin/stdout). Nie trzeba używać jarvis1net; dowolna aplikacja, która mówi protokołem MCP, może odpalać dist/index.js i ustawić poniższe env.

1) Klon + build (najpewniejsze)

git clone https://github.com/marionet1/mcp-jarvis1net.git
cd mcp-jarvis1net
npm install
npm run build

W konfiguracji MCP (np. Cursor) ustaw pełną ścieżkę do dist/index.js:

{
  "mcpServers": {
    "jarvis1net-tools": {
      "command": "node",
      "args": ["/ABS/path/to/mcp-jarvis1net/dist/index.js"],
      "env": {
        "MCP_ALLOWED_ROOTS": "C:\\Users\\You\\projekt",
        "MCP_GRAPH_ACCESS_TOKEN": ""
      }
    }
  }
}

(Ścieżki i forma pliku zależą od programu — ważne: command + args do zbudowanego index.js.)

2) npx z npm (po publikacji paczki)

Gdy właściciel repozytorium wykona npm publish (nazwa paczki: mcp-jarvis1net), możliwe będzie m.in.:

"command": "npx",
"args": ["-y", "mcp-jarvis1net"]

Z tymi samymi env co wyżej. Do opublikowania w npm trzeba mieć konto i npm login. Dopóki paczki nie ma w rejestrze, użyj opcji 1) lub 3).

3) Zależność w swoim repo (package.json)

npm install "git+https://github.com/marionet1/mcp-jarvis1net.git"
cd node_modules/mcp-jarvis1net && npm run build

W konfiguracji MCP wskazuj node + ścieżkę do node_modules/mcp-jarvis1net/dist/index.js w tym projekcie.

Microsoft Graph z obcego agenta

• Domyślnie (env): MCP_GRAPH_ACCESS_TOKEN — opcjonalny token w env procesu.
• Przy każdym wywołaniu narzędzi microsoft_* host może wstrzyknąć argument graph_access_token (priorytet względem env) — zob. tool-manifest.ts.

Sam serwer nie trzyma client secret Azure; token musi pochodzić z logowania użytkownika w Twoim agencie / z az / innego źródła OAuth.

Wymagania

• Node.js 22 (minimum 20)

Build

npm install
npm run build
node dist/index.js

Docker (tylko serwer MCP)

W tym katalogu są Dockerfile i docker-compose.yml do testów z montowanym katalogiem (./data → /workspace). Stdio wymaga docker compose run --rm -i …. Pełny agent + MCP w jednym kontenerze buduje się z katalogu nadrzędnego JUMP, nie stąd.

Konfiguracja (skrót)

| Zmienna | Znaczenie | |--------|------------| | MCP_ALLOWED_ROOTS | Katalogi dozwolone dla fs_* (przecinki); pusty = domyślny ~/jump | | MCP_GRAPH_ACCESS_TOKEN | Opcjonalny token Graph; agent zwykle wstrzykuje graph_access_token per wywołanie | | MCP_MAX_READ_BYTES / MCP_MAX_WRITE_BYTES | Limity plików | | MCP_SHELL_TIMEOUT_SEC | 1–30 s na komendy shell |

Szablon: .env.example. Integracja z referencyjnym agentem Python: jarvis1net (nie jest wymagany do użycia tylko tego serwera).

Bezpieczeństwo

• Proces ma dostęp do plików w MCP_ALLOWED_ROOTS i do ograniczonego shell — nie wystawiaj go publicznie bez kontroli.
• Token Graph jest wrażliwy; używaj tylko z zaufanych hostów (np. Twój VPS, lokalna maszyna).

Publikacja na npm (dla właściciela paczki)

Nie da się tego zrobić „zdalnie” bez zalogowania na Twoje konto npmjs.com (hasło / 2FA / e-mail weryfikacyjny). Na swojej maszynie z Node.js 20+ i npm:

cd mcp-jarvis1net
npm install
npm run build          # albo pominiesz: przed publikacją odpali się prepublishOnly
npm whoami             # opcjonalnie: czy jesteś zalogowany
npm login              # jednorazowo: login, hasło, e-mail, ewent. 2FA
npm publish --access public

• Nazwa mcp-jarvis1net musi być wolna w rejestrze; jeśli błąd 403 / you do not have permission, ktoś inny zarezerwował ją wcześniej — wtedy zmień name w package.json (np. scope @twoj-nick/mcp-jarvis1net) i opublikuj z --access public dla scope.
• Kolejne wersje: po zmianach w kodzie ustaw nowy numer w package.json (np. npm version patch) albo ręcznie podbij version, potem znowu npm publish.
• Sprawdzenie na sucho: npm pack — zobaczysz, co trafi do paczki (głównie dist/ z builda).

Po udanej publikacji inni mogą: npx -y mcp-jarvis1net (z sekcji wyżej).

Historia

Poprzedni punkt odniesienia w gicie (stary stack HTTP + Postgres): tag baseline/http-mcp-2026-04-24 w tym repozytorium.

Licencja

MIT — plik LICENSE; zgodnie z package.json.